Posto por MacLapfer

Comments

Comments

 

Entereime na prensa o outro día que lles pagaban un plus aos médicos de cabeceira por non mandar xente ao especialista.

Non me deixa de abraiar o mal que se xestiona a sanidade en Galiza, goberne quen goberne, porque o PP non pode dar leccións a ninguén nesta area de xestión.

Paréceme lamentábel  o xeito de xestionar do PSde G nesta materia, eu eu o podo dicir ben alto sen que me tiren das orellas coma a Aymerich. Pagar pluses por non mandar ao especialista iso debía ser causa de demisión por parte da conselleira.

Pero á marxe de todo isto, existe un problema de fondo na sanidade que nada ten que ver co político de turno que xestione dita consellería, e é os conflitos de intereses.

Intereses de moitos profesionais da propia sanidade púbica, que lles interesa que a sanidade pública sexa caótica para poder enriquecerse coas  derivacións máis ou menos éticas e incluso legais á privada. (Atendo mal no público para que veñas a miña consulta privada, onde che farei as probas clínicas nun santiamén, iso si cos recursos da sanidade pública, así optimizo gastos).

Existe un modelo de xestión da sanidade que remataría con todo isto da corrupción do sistema e que melloraría a asistencia do doente, e que eu sempre defendín.

O Estado fomentaría a creación de mútuas coa participación dos axentes sociais (sindicatos, confederación de empresarios...) Estas mútuas terían dúas fontes de financiación, o propio estado e as cotas as mesmas realizadas polos traballadores afiliados as mesmas.

A cota da mútua tería unha cobertura total hospitalización, atención primaria, consulta especialista, ondontolxía...

No caso das consultas aos especialistas  e ondontoloxía o/a usuario/a das mútuas irían ao especialista que lle pete sen lista de espera mesmo á súa consulta privada, lle pagaría a factura e logo a mútua lle devolvería o 90% da mesma (Sinceramente se a consulta vale 100 euros non me importa pagar 10 se me atenden no  momento). Os custes de hospitalización e de diagnose son por conta da mutua ao 100 %.

Para garantir a prestación universal da saúde, existería neste modelo de xestión unha mútua específica para a xente sen recursos na que o estado abonaría o 100 % das facturas.

Con este modelo de xestión evítase que se especule coa saúde, ti xa vas a unha consulta privada do especialista el cobra polo servizo unha soa vez, e en segundo lugar aumenta a calidade do servizo o cliente - doente iría ao mellor profesional, e os mediocres terían que ir pechando a súa consulta.

Xa sei que moita xente ve neste modelo a privatización do servizo, non o vexo así máis ben é unha democratización de mesmo, sempre e cando participen os axentes sociais na xestión das mútuas,e non exclusivamente a patronal que é o que sucede neste país.

Posto por MacLapfer.

Comments

Xa tivéstedes un adianto con Edith Piaf, agora outro autor que exerceu ao longo da miña vida dende a miña tenra infancia, con máis ou menos intensidade dependendo da época da miña vida,  unha tremenda influencia e non só musical

Posto por MacLapfer

Comments

Vai  para doce anos que casei con Fror de Toxo (mais concretamente o próximo domingo 27 de abril). 

Tivemos a sorte de compartir o noso proceso de namoramento con Edith Piaff e por isto che dedico este vídeo.

Posto por MacLpafer

Comments

Quen nalgún momento da súa vida non tivo a tentación de facer isto.

Comments

“Nada está decidido. Non teremos sorpresas” Unha semana despois da súa vitoria nas eleccións, Silvio Berlusconi xa ten que por orde na súa coalición que lle deu a maioría. Luns, o futuro presidente do Consello tivo que correxir as declaracións dos dirixentes da Liga do Norte que, co 8% dos votos, saíron vencedores das lexislativas sendo determinantes no parlamento.Triunfantes, o partido autonomista, eurófobo e xenófobo de Umberto Bossi anunciara na vispera dunha reunión co Silvio na súa residencia privada en Arcore, que tería un lugar de libre elección no futuro goberno de coalición. Vicepresidencia do Consello, o ministerio de interior, de reformas, agricultura....“Eu consulto a todo o mundo. Teremos sorpresas. Todo estará fechado cando teña o panorama mais claro. Son eu quen decide” tivo que recordar Berlusconi, visiblemente irritado pola precipitación da liga. Partido que representa un elector sobre tres en certas provincias, e que ten ben decidido influír na acción de goberno impoñendo os seus temas predilectos: a seguridade (seguridade que criminaliza aos inmigrantes porsuposto) e o federalismo fiscal. O proposto para ocupar a carteira de interior, Roberto Maroni  di cousas coma as seguintes “temos que expulsar inmediatamente a todos os extracomunitarios en situación irregular” pero tamén dixo aproveitando un feito dramático ocorrido en Roma, onde unha xove muller foi apuñalada por un cidadán rumano o seguinte “reclamo unha modificación da directiva europea para poder dar á caza aos delicuentes rumanos(...) temos que negociar coa Comisión as regras de libre circulación dos cidadáns da UE”. Os dirixentes da liga propoñen a “tolerancia cero” con este colectivo. “As ratas son mais doadas de cazar que os Rumanos porque son máis pequenos”, dixo Matteo Salvini, un xove representante da Liga. “Hai unha manada de bárbaros que se pasean dende hai demasiado tempo e con toda impugnidade polo territorio nacional” dixo outro membro da liga o Sr Roberto Castelli. “Unha das primeira medidas terá relación coa seguridade” dixo Berlusconi sen entrar en detalle no seu proxecto político nesta área.En definitiva aquí temos de novo á pandilla de fascistas e delincuentes que volven a gobernar Italia. Sempre nos quedará Italia.

Posto por MacLpafer

Comments

Estou moi descontento coa restruturación do goberno liderado por ZP, porque amosa unha liña de actuación para os catro vindeiros anos nada alentadores.

Importan o modelo británico ao unificar benestar, familia e educación. Paréceme patético porque se temos que importar de fóra como xestionar a educación e os servizos sociais, por favor que non sexa do Reino Unido, temos outros paises de referencia que teñen unha ampla tradición en benestar social (Suecia, Noruega, Finlandia, Dinamarca, Bélxica...), pero por favor o Reino Unido non.

E por riba xunta a política social coa educación, dúas areas onde precisamente o Estado Español ten moito que rascar. Ou me quer dicir o señor ZP que xa estamos nun estado de benestar social tan desenvolvido que xa non require dun ministerio para si so.  Iso si poñemos un ministerio de igualdade que sona moi ben para vender aos medios, pero que moito me temo será outro fracaso coma o ministerio de vivenda.

Sen falar da desaparición do ministerio de medioambiente que comparte un super ministerio con medio rural e marítimo, areas de xestión moitas veces incompatíbeis entre si e con intereses encontrados.

Iso amosa por onde van ir os tiros nesta lexislatura, estará á baixa as politicas socias, educación e medio ambiente. Os pilares que son garantía da calidade de vida e da prosperidade da cidadanía dun estado. E teremos á alza as política económicas, os ministerios inútis pero que fan propaganda, e mantemos os malos xestores como Magalena Álvarez para non facerlle un feo a Chaves e que unha vez máis perxudican as intereses de Galiza.

Unha lexislatura que evidencia que quen a vai marcar, aínda de xeito máis esaxerado que na primeira, é a dereita, a dereita nacional cando conveña e a catalana cando non.

Finalmente dicer que ZP comete un erro porque os seus míseros 169 escanos son prestados pola esquerda que votou voto útil para que non subira a dereita de Rajoy, pero se este vai marcar a política nacional e non se atisba excesiva diferenza entre os dous proxectos politicos do PP e do PSOE , pode que na próxima contienda se queden sen os apoios prestados e retornen a esquerda de verdade.

Posto por MacLapfer

Comments

Coido que o BNG debería ter coidado de non se converter na mesma parodia, agora parece ser que se vai a crear no BNG unha nova organización ESPAZO ABERTO onde os seus máximos representantes proveñen de ESQUERDA NACIONALISTA, unha organización mais que quer ocupar o espacio do Socialismo Democrático Galego. Polo que entón teremos nese espazo máis ou menos os seguintes grupos: ESQUERDA NACIONALISTA, ESPAZO ABERTO, ENCONTRO IRMANDIÑO, COLECTIVO SOCIALISTA.... E logo no espazo máis "marxista" ou máis á esquerda en xeral teríamos UNIÓN DO POVO GALEGO, MOVEMENTO POLA BASE, INZAR... Sen esquecer aos LIBERAIS do PNG e os independentes "independentes", o independentes "dependentes" e os independentes "ex non adscritos"....

 Iso si de momento a organización frontista con tanto partido, segue sen devolvernos  o asemblearismo que nos quitaron na última asemblea, coido que este non é o camiño. Deixémonos de tanto partido e recuperemos o Asemblearismo, a DEMOCRACIA PARTICIPATIVA,  UN HOME, UNHA MULLER UN VOTO, que o BNG en si mesmo sexa isto unha Asemblea de homes e mulleres libres e que se representan a si mesmos/as, naturalmente con cabida para todas as ideoloxías que defendan a xustiza social, a democracia e a liberdade que podería  abarcar dende a socialdemocracia ata o marxismo pasando polo ecosocialismo sempre e cando teñan o obxectivo común de liderar a autodeterminación de GALIZA cando a cidadanía galega estea preparada nen antes, nen despois.

Posto por MacLapfer 

Comments

Para mostra disto vos axunto este video:

Comments

Estou farto de oír que se boicot que se presións cara a China. Estou farto cando o que se tiña que facer no seu día era o de  non concederlles os xogos a esta ditadura do capitalismo de estado, estou farto de que se xogue á dobre moral á hora de clasificar se un estado é máis ou menos ditatorial segundo as intereses económicas para ditatura global capitalista.

VIVA O TIBET CEIBE.

Posto por MacLapfer

Comments

Ainda que tranquilo non me atopo curiosamente cunha ledicia desbordante polos resultados electorais do pasado 9 de marzo, e iso  que non gañou o PP de Rajoy e que o BNG aguantou o tipo coma un campión.

Non estou moi contente por varios motivos, o primeiro polo marcado bipartidismo que imos vivir na seguinte lexislatura, cun PP, que aínda que estea na oposición tivo un bo respaldo e salvou a cara a pesares de perder, un PP que foi ás eleccións cunha mensaxe que coincidía con moitos puntos programáticos da ultradereita europea (de feito o PP foi admirada pola ultradereita Belga), e aínda así consegue máis de dez millóns de votos e 153 deputados (as veces este estado dáme medo). Con este resultado  seguirán a marcar de cerca a política do estado e do PSOE, tal como fixeron os dous últimos anos desta lexislatura.

O segundo, porque as forzas políticas que se sitúan á esquerda do PSOE perden representatividade no parlamento ( o máis sangrante foi o que lle pasou tanto a ERC como a IU) que foron os que realmente marcaron ás políticas sociais da lexislatura anterior. E aínda que forzas coma o BNG e NaBai aguantaron o tipo non son relevantes como  para condicionar a acción de goberno de Zapatero.

O terceiro, a subida de CIU que pode volver a condicionar a política do Estado, non temos máis que facer unha análise das hemerotecas para ver que sempre que existiu pacto con CIU nin se avanza en política social nin Galiza saíu beneficiada, e por moito que o BNG estea en GALEUSCA Galiza non estará dentro das súas prioridades.

O cuarto, como se non tiveramos bastante xa co PP que temos,  agora que soportar catro anos a Rosa Díez co seu UPyD, cunha mensaxe aínda máis centralista co PP. Soltando perlas como que hai que reformar a lei electoral para que os partidos nacionalistas non teñan tanta forza, que se paralizar as leis de normalización lingüística (porque o castelán corre perigo).....O que hai que oír.

 Basicamente estes son os motivos principais polo que, aínda que tranquilo por non ver a Rajoy de presidente,  non estou moi entusiasmado co resultado, pero o caso é que  Zapatero ten que saber que goberna cos votos prestados resultantes dun pragmatismo para evitar o ascenso da dereita rancia española e que se ten a mínima tentación de xirar á dereita económica e centralista nesta lexislatura os volverá a perder.

Posto por MacLapfer

Comments

Señor Rodríguez,

Faime moita graza que teña a cara de chamar desleais aos que estivemos na manifestación de GALIZA NON SE VENDE.

De verdade, estou encomenzando a perder a paciencia con certa xente endogámica fundamentalista do BNG, coma o Sr Rodríguez, ou estamos con el ou estamos contra de el.

Eu persoalmente non estou en contra do Sr Rodríguez, pero si das atitudes que están a asomar na organización e na equipa de goberno nas areas de poder desenvolvidas por xente da organización.

Quítannos a Democracia participativa, fan administración paralela na Xunta, non solucionan os problemas da cidadanía......Non quero seguir que me fago mala sangue, pero o peor de todo Sres/as da organización, Sres/as do Consello Nacional, Sres/as conselleiros/as, Directores/as Xerais, e demáis "petit maitres" con coche oficial, o peor de todo e que estades a perder "A RÚA" e isto si que vai ser fodido compañeiro Rodríguez, que perdades a rúa. 

Hai moitos militantes descontentes co que está a pasar Sr Rodríguez, porque a verdade non esperaban isto, Galiza non merecía isto.

Por isto Sr Rodríguez, no lugar de chamarnos desleais, están vostede a tempo, aínda están a tempo de facer unha política coherente co que o BNG representaba cando se creou.

Porque eiquí no caso de existir  algún desleal  poida que sexades vós.

Posto por MacLapfer.

Comments

Convocatoria de arredemo.

Simplemente quero   contribuír dende este blogue a publicitar esta convocatoria realizada por arredemo. E sumarme a ditas reivindicacións.

Comments

Estou farto das tiranías das multinacionais en xeral e das eléctricas en particular se xa non chegaba que pagásemos igual de cara a enerxía eléctrica que no resto do Estado, sendo Galiza a maior produtora a cargo do noso medio ambiente, (encoros,  centrais térmicas, muiños de vento.....), agora coma consumidor dánnos outro agasallo, quítannos a tarifa nocturna.

VAI SENDO HORA DE DEMOCRATIZAR A ECONOMÍA.

Ao mellor os consumidores deberíamos organizarnos en  partidos políticos para pór as empresas no seu sitio.

Posto por MacLapfer

Comments

Despois do anunzo dunha inflación desbordante a patronal e a Banca Central Europea fan un chamamento á moderación salarial.

Os metalúrxicos italianos están en pé de guerra para obter un aumento de soldo nas negociacións colectivas. Manifestacións e autoestradas cortadas se multiplican, xunto cos ferroviarios alemáns fan que as loitas polas melloras salariais se xeneralicen en Europa. Unha perspectiva que asusta a patronal Europea: “As subas superiores ao 3% na zona euro poderían provocar unha situación inquietante” dixo Mark Stocker, da organización patronal Business Europe.

En Roma, as negociacións, das cales dependen 1.5 millóns de asalariados, están bloqueadas, e o ministerio do traballo convocou aos representantes dos asalariados e da patronal estes días. Cando os salarios na metalurxia ronda os 1000 e 1200 euros, os sindicatos piden un aumento de 117 euros. A patronal non concede polo momento que 100 euros pero so para os asalariados situados no alto da pirámide das remuneracións.

A presión por parte dos sindicatos débese sobre todo pola subida da inflación. As negociacións nacionais sobre os salarios no próximo semestre, en Irlanda e no Portugal, inquietan á patronal. En decembro, o congreso  dos sindicatos irlandeses destacou polas queixas  de que os salarios dos traballadores medraron por baixo do IPC. Cun aumento dos prezos preto do 4% para o ano 2008, as tensións sociais están garantidas na illa.

No Reino Unido, as discusións concernentes a seis millóns de funcionarios revelan igualmente unha diverxencia entre o 6 % dos sindicatos e as propostas dun 2% do goberno. A patronal reclama que os aumentos salariais “reflicten a evolución da produtividade”. Nembargantes, entre 1998 e 2006 a produtividade dos asalariados aumentou en Europa segundo un ritmo anual dun 1.7 % fronte ao poder de compra que unicamente aumentou 1.25%

No estado Español, este tema do IPC, xa nos queda eclipsado coas subidas do SMI. Sendo a única discusión agora na campaña electoral a baixada de impostos, a ver quen baixa máis os impostos.

Os gobernador da Banca Central Europea (BCE), Jean Claude Trichet, fixo un chamamento á moderación salarial, xoves, na rolda de prensa mensual. O consello dos gobernadores se inquietan “dos efectos secundarios”, é dicir “dunha espiral de inflación salarial”. Un punto de vista contestado pola Confederación Europea dos Sindicatos (CES), que, a través do seu secretario xeral adxunto, Reiner Hoffmann, estimou que “a BCE ataca os convenios colectivos(...) para enmascarar o feito de que o seu consello de administración é incapábel de aportar unha resposta política á apreciación da taxa de cambio do Euro e á crise financeira das subprimas reducindo as taxas de interese”. Este último mes, a BCE inxectou unha chea de euros de liquidez sobre os mercados financeiros para axudar as grandes bancas a facer fronte ás súas obrigas, sen resultados.

Un xeito de amosar  que lle preocupa máis as subidas de salarios que a inflación financeira.

Comments

Obama se distancia netamente de Clinton, que terá por certo que reaxustar a súa campaña. Nada está gañadodo. A primeira etapa do maratón presidencial foi gañada polos candidatos que prometían cambio de política nas primarias de Iowa. Obama, nos demócratas, diante de Edwards e Clinton, que como seguramente xa saberedes quedou nun ridículo terceiro posto. Mentres que no lado republicano, Mike Huckabee, o pastor populista, se distancia do multimillonario Romney.

De todos os xeitos é moi cedo para sacar conclusións xerais dunha consulta que so abarcou unha proporción moi reducida dos electores dos Estados Unidos dos dous partidos: 20% nos demócratas. De todos os xeitos temos que ter en conta que houbo un alto número de participantes nas votacións, a presenza de xente que non se desprazaba anteriormente para votar, numerosos xoves, que nos pode advertir ou indicar un cambio na opinión xeral. O feito de que un candidato negro estea na cabeza nun estado onde o 90% da poboación é branca é histórico. David Axeldrod, director de campaña do Obama, conclúe dincindo " Sinceiramente, este resultado vai máis aló das previsións. Penso que hai unha fame de cambio neste país"

As críticas de Clinton sobre a falta de experiencia de Obama se voltaron contra ela. A súa terquedade en recoñecer o erro de votar a favor da guerra de Irak, mentres Obama sempre se pronunciou en contra non contribuiron a atraer os votos á súa candidatura. Aparece como a perdedora destas primarias, cando as sondaxes lle daban unha segunda praza cobado con cobado con Obama.

En canto aos republicanos, o pastor Huckabee gaña cun discurso de retorno aos valores cristiáns, de crítica a plutocracia e "voitres"das finanzas, a súa proposición dunha reforma dos impostos demasiado favorábel aos ricos, o seu chamamento ao apoio aos sindicatos, posicións que moitas veces lle valeron "tiróns de orellas" dalgúns ultraconservadores - Huckabee aglutinou aos republicanos que se preocupaban do estado social do país.  Pronunciándose iso si en contra dunha retirada programada de Irak mentres o xeneral Petraeus non o estime oportuno.

En frente ten ao candidato Romney que aparece coma un continuista de Bush.

De todos os xeitos non hai nada definitivo nestes resultados  xa que quedan moitos estados onde votar.

Posto por MacLapfer

Comments

Un ano máis chega o nadal e aínda que non somos entusiastas destas datas os tres vos desexamos unhas Boas Festas e un próspero Ani Novo 2008. O trasno fixo este debuxo para todos vós, esperamos que vos guste.

MacLapfer, Fror de Toxo e Trasno.

Comments

 

Comments

Debido ao meu traballo só podo ir a facer a compra semanal as fins de semana (Esta é a miña desgraza), ademáis esta fin de semana coincidía coa ponte e o centro comercial ao que vou estaba a rebosar.

Todos coma posesos consumindo, empurrandose...., pero o que máis me abrallou foi que había un bebé na súa cadeira chorando coma un poseso porque tiña unha caixa enriba del mentres a súa irmá duns 3 ou 4 anos intentaba quitarlla para alivialo. Eu pergunteille a nena se quería que a axudara e ela dixo que si, polo que lle quitei a caixa de enriba do neno, o cal deixo automaticamente de chorar ao non sentir o peso da mesma. Pergunteille á nena polos seus pais e me dixo que viñan nun intre.

Funme dalí medio contrariado mais que nada porque coa cantidade de xente que había no centro comercial, ningunha persoa se dignara a ofrecerlle axuda á nena, todos andaban ao seu a consumir.

Cara a onde vai a humanidade?

Posto por MacLapfer

Comments