
Como vai convivir Sarkozy coas pequenas contradicións agora?
Quen vai gañar a batalla?
O Sarkozy pro americano ou o pobo francés atado aos valores de independenza e aos valores universais democráticos.
Espérase unha intensa batalla política e ideolóxica, batalla no xogo de alto nivel, como o rol da Franza na Europa e no mundo, un mundo salvaxemente capitalista, o cal atravesa unha profunda crise, unha violenta crise. Un mundo tamén en transformación permanente con loitas pola resistencia.
Sarkozy integrou á francesa os valores ideolóxicos neoconservadoras da administración norteamericana e unha "ética" da inegalidade natural, a superioridade occidental e un xeito de integrismo patriótico.
Quer unha Franza estreitamente ligada á OTAN e aos EE.UU.
Unha Franza lista a intervir de xeito militar no exterior.
Unha Franza onde se pode modernizar o seu armamento nuclear.
Unha opción que fai da potencia e do militarismo os pilares do novo rol internacional de Franza.
Un seguidismo de Washington no oriente medio. Un sostente unilateral á política de ocupación de Israel. (xa o dicía na campaña por certo)
Tamén di que Franza non lle debe dar o lombo ao mediterráneo. Pero di non a un tratado de amizado coa ex colonia Arxelia.
Di non á entrada de Turquía na UE.
Di si a unha política ultrarestritiva de inmigración.
Non propón ningunha iniciativa á resolución do conflito palestino - israelí.
En definitiva estamos lonxe da unión mediterránea que propón.
A súa vez abusou dun discurso de corte neocolonial ao longo da campaña. Un discurso que robou á extrema dereita, onde se nega a recoñecer o feito colonial francés e moito menos está disposto a pedir disculpas por ilo.
En fin todo un poema anti humanista. Esta política exterior do "petit napoleón" pode facer recular a Franza no mundo e os valores que sempre foron habituais no país galo "liberté, egalité et fraternité"
Posto por MacLapfer

Chúzao
del.icio.us



Comentarios(6) »
A perda de poder estratéxico de Francia non é novo, pero o novo presi vai acelerar o salto ó baleiro coa súa chulería neoliberal. Agardemos que non arrastre a outros estados europeos.
Non teño moita esperanza. Creo que o mundo occidental en xeral está entrando nunha época de decadencia. O único que espero é que o efecto Sarko non pase dos pirineos.
Hoxe dixeronme un refran antiguo de percebeiros, pra decir do temporal no mar. "Merda francesa no mar, ou anduvo, ou quere andar" Chamanlle merda francesa a espuma que flota no mar. Que sea o que diosqueira
Para os tempos que corren, eu tamén que voume a conformar co que di MacLapfer.
Que deus os pille confesados e por si fose o caso a nos tamen :P Saudos
O peor é a extinción probable da independencia francesa fronte a EEUU no intervencionismo americano, xa que o sistema semipresidencialista francés dalle a Sarkozy facultades principais no exterior.
Deixar un Comentario