O falar non ten cancelas

Hoxe cúmprense 33 anos da revolución dos caraveis, eu non a recordo e MacLpafer vagamente, xa que era moi pequerrecho, pero si se lembra de ver na tele un montón de militares con caraveis nos fusís e non entendía moi ben o que iso significaba.

Casualmente o setembro pasado, estivemos na fortaleza de Peniche (ao norte de Lisboa). Dita fortaleza foi utilizada coma prisión  ao longo da ditadura de Salazar, e cando nós fomos visitala había unha exposición sobre os que padeceron o presidio ao longo da ditadura. Gustounos moito, porque incluso tiñas a posibilidade de sentir como era a vida dos presos, xa que te podías meter nas celdas, no parlatorio, todo fielmente reproducido. Unha exposición de memoria histórica e de débeda cos que padeceron a ditatura Lusa, e sen tantos oubeos coma no noso Estado. Unha exposición ao fin e ao cabo onde de verdade se deixa ben claro quen foron as vítimas e quen foron os verdugos. Algo que deberían aprender no Estado Español, algúns revisionistas da historia máis recente, que queren meternos a todos no mesmo saco.

Nesta exposición tamén había fotos do día da revolución dos caraveis, cando liberaron aos presos. Eran emocionantes. Non hai nada máis emocionante que a liberdade. Nós queremos sumarnos a esta homenaxe, tendo presente a canción de Vila Morena de Zeca Afonso, porque pensamos que foi a revolución europea máis bonita do século XX.

Posto por  Fror de Toxo e MacLapfer

Chúzao | del.icio.us