O falar non ten cancelas

Estou farto de oír que se boicot que se presións cara a China. Estou farto cando o que se tiña que facer no seu día era o de  non concederlles os xogos a esta ditadura do capitalismo de estado, estou farto de que se xogue á dobre moral á hora de clasificar se un estado é máis ou menos ditatorial segundo as intereses económicas para ditatura global capitalista.

VIVA O TIBET CEIBE.

Posto por MacLapfer

Ainda que tranquilo non me atopo curiosamente cunha ledicia desbordante polos resultados electorais do pasado 9 de marzo, e iso  que non gañou o PP de Rajoy e que o BNG aguantou o tipo coma un campión.

Non estou moi contente por varios motivos, o primeiro polo marcado bipartidismo que imos vivir na seguinte lexislatura, cun PP, que aínda que estea na oposición tivo un bo respaldo e salvou a cara a pesares de perder, un PP que foi ás eleccións cunha mensaxe que coincidía con moitos puntos programáticos da ultradereita europea (de feito o PP foi admirada pola ultradereita Belga), e aínda así consegue máis de dez millóns de votos e 153 deputados (as veces este estado dáme medo). Con este resultado  seguirán a marcar de cerca a política do estado e do PSOE, tal como fixeron os dous últimos anos desta lexislatura.

O segundo, porque as forzas políticas que se sitúan á esquerda do PSOE perden representatividade no parlamento ( o máis sangrante foi o que lle pasou tanto a ERC como a IU) que foron os que realmente marcaron ás políticas sociais da lexislatura anterior. E aínda que forzas coma o BNG e NaBai aguantaron o tipo non son relevantes como  para condicionar a acción de goberno de Zapatero.

O terceiro, a subida de CIU que pode volver a condicionar a política do Estado, non temos máis que facer unha análise das hemerotecas para ver que sempre que existiu pacto con CIU nin se avanza en política social nin Galiza saíu beneficiada, e por moito que o BNG estea en GALEUSCA Galiza non estará dentro das súas prioridades.

O cuarto, como se non tiveramos bastante xa co PP que temos,  agora que soportar catro anos a Rosa Díez co seu UPyD, cunha mensaxe aínda máis centralista co PP. Soltando perlas como que hai que reformar a lei electoral para que os partidos nacionalistas non teñan tanta forza, que se paralizar as leis de normalización lingüística (porque o castelán corre perigo).....O que hai que oír.

 Basicamente estes son os motivos principais polo que, aínda que tranquilo por non ver a Rajoy de presidente,  non estou moi entusiasmado co resultado, pero o caso é que  Zapatero ten que saber que goberna cos votos prestados resultantes dun pragmatismo para evitar o ascenso da dereita rancia española e que se ten a mínima tentación de xirar á dereita económica e centralista nesta lexislatura os volverá a perder.

Posto por MacLapfer

Señor Rodríguez,

Faime moita graza que teña a cara de chamar desleais aos que estivemos na manifestación de GALIZA NON SE VENDE.

De verdade, estou encomenzando a perder a paciencia con certa xente endogámica fundamentalista do BNG, coma o Sr Rodríguez, ou estamos con el ou estamos contra de el.

Eu persoalmente non estou en contra do Sr Rodríguez, pero si das atitudes que están a asomar na organización e na equipa de goberno nas areas de poder desenvolvidas por xente da organización.

Quítannos a Democracia participativa, fan administración paralela na Xunta, non solucionan os problemas da cidadanía......Non quero seguir que me fago mala sangue, pero o peor de todo Sres/as da organización, Sres/as do Consello Nacional, Sres/as conselleiros/as, Directores/as Xerais, e demáis "petit maitres" con coche oficial, o peor de todo e que estades a perder "A RÚA" e isto si que vai ser fodido compañeiro Rodríguez, que perdades a rúa. 

Hai moitos militantes descontentes co que está a pasar Sr Rodríguez, porque a verdade non esperaban isto, Galiza non merecía isto.

Por isto Sr Rodríguez, no lugar de chamarnos desleais, están vostede a tempo, aínda están a tempo de facer unha política coherente co que o BNG representaba cando se creou.

Porque eiquí no caso de existir  algún desleal  poida que sexades vós.

Posto por MacLapfer.

Este domingo 17 ás 12:00 horas tes unha cita en Compostela.
Unha cita para berrar ben alto pola defensa do noso territorio e da nosa cultura. Unha cita para chamar a atención a unha clase política que non cambia as súas maneiras ao servizo dos intereses duns poucos e que independentemente da súa cor, continúan a dar a espalda á cidadanía. Este domingo 17 ás 12:00 horas tes unha cita en Compostela:
Contra as canteiras no Courel, contra a desfeita urbanística da costa, contra o plan acuícola, contra a instalación de industrias perigosas entre as casas dos veciños. Contra as mentiras e a prepotencia do PP de toda a vida, e contra a decepción intolerable do goberno bipartito.

Este domingo 17 ás 12:00 horas tes unha cita en Compostela.
Porque Galiza ten que ser moito máis que un parque industrial ao servizo de grandes inversores.
Porque Galiza non se pode gobernar sen nos ter en conta aos galegos e as galegas.
Porque Galiza é algo máis que un lugar para especular.
Porque Galiza Non se Vende.
 

Convocatoria de arredemo.

Simplemente quero   contribuír dende este blogue a publicitar esta convocatoria realizada por arredemo. E sumarme a ditas reivindicacións.

Estou farto das tiranías das multinacionais en xeral e das eléctricas en particular se xa non chegaba que pagásemos igual de cara a enerxía eléctrica que no resto do Estado, sendo Galiza a maior produtora a cargo do noso medio ambiente, (encoros,  centrais térmicas, muiños de vento.....), agora coma consumidor dánnos outro agasallo, quítannos a tarifa nocturna.

VAI SENDO HORA DE DEMOCRATIZAR A ECONOMÍA.

Ao mellor os consumidores deberíamos organizarnos en  partidos políticos para pór as empresas no seu sitio.

Posto por MacLapfer

Despois do anunzo dunha inflación desbordante a patronal e a Banca Central Europea fan un chamamento á moderación salarial.

Os metalúrxicos italianos están en pé de guerra para obter un aumento de soldo nas negociacións colectivas. Manifestacións e autoestradas cortadas se multiplican, xunto cos ferroviarios alemáns fan que as loitas polas melloras salariais se xeneralicen en Europa. Unha perspectiva que asusta a patronal Europea: “As subas superiores ao 3% na zona euro poderían provocar unha situación inquietante” dixo Mark Stocker, da organización patronal Business Europe.

En Roma, as negociacións, das cales dependen 1.5 millóns de asalariados, están bloqueadas, e o ministerio do traballo convocou aos representantes dos asalariados e da patronal estes días. Cando os salarios na metalurxia ronda os 1000 e 1200 euros, os sindicatos piden un aumento de 117 euros. A patronal non concede polo momento que 100 euros pero so para os asalariados situados no alto da pirámide das remuneracións.

A presión por parte dos sindicatos débese sobre todo pola subida da inflación. As negociacións nacionais sobre os salarios no próximo semestre, en Irlanda e no Portugal, inquietan á patronal. En decembro, o congreso  dos sindicatos irlandeses destacou polas queixas  de que os salarios dos traballadores medraron por baixo do IPC. Cun aumento dos prezos preto do 4% para o ano 2008, as tensións sociais están garantidas na illa.

No Reino Unido, as discusións concernentes a seis millóns de funcionarios revelan igualmente unha diverxencia entre o 6 % dos sindicatos e as propostas dun 2% do goberno. A patronal reclama que os aumentos salariais “reflicten a evolución da produtividade”. Nembargantes, entre 1998 e 2006 a produtividade dos asalariados aumentou en Europa segundo un ritmo anual dun 1.7 % fronte ao poder de compra que unicamente aumentou 1.25%

No estado Español, este tema do IPC, xa nos queda eclipsado coas subidas do SMI. Sendo a única discusión agora na campaña electoral a baixada de impostos, a ver quen baixa máis os impostos.

Os gobernador da Banca Central Europea (BCE), Jean Claude Trichet, fixo un chamamento á moderación salarial, xoves, na rolda de prensa mensual. O consello dos gobernadores se inquietan “dos efectos secundarios”, é dicir “dunha espiral de inflación salarial”. Un punto de vista contestado pola Confederación Europea dos Sindicatos (CES), que, a través do seu secretario xeral adxunto, Reiner Hoffmann, estimou que “a BCE ataca os convenios colectivos(...) para enmascarar o feito de que o seu consello de administración é incapábel de aportar unha resposta política á apreciación da taxa de cambio do Euro e á crise financeira das subprimas reducindo as taxas de interese”. Este último mes, a BCE inxectou unha chea de euros de liquidez sobre os mercados financeiros para axudar as grandes bancas a facer fronte ás súas obrigas, sen resultados.

Un xeito de amosar  que lle preocupa máis as subidas de salarios que a inflación financeira.

Obama se distancia netamente de Clinton, que terá por certo que reaxustar a súa campaña. Nada está gañadodo. A primeira etapa do maratón presidencial foi gañada polos candidatos que prometían cambio de política nas primarias de Iowa. Obama, nos demócratas, diante de Edwards e Clinton, que como seguramente xa saberedes quedou nun ridículo terceiro posto. Mentres que no lado republicano, Mike Huckabee, o pastor populista, se distancia do multimillonario Romney.

De todos os xeitos é moi cedo para sacar conclusións xerais dunha consulta que so abarcou unha proporción moi reducida dos electores dos Estados Unidos dos dous partidos: 20% nos demócratas. De todos os xeitos temos que ter en conta que houbo un alto número de participantes nas votacións, a presenza de xente que non se desprazaba anteriormente para votar, numerosos xoves, que nos pode advertir ou indicar un cambio na opinión xeral. O feito de que un candidato negro estea na cabeza nun estado onde o 90% da poboación é branca é histórico. David Axeldrod, director de campaña do Obama, conclúe dincindo " Sinceiramente, este resultado vai máis aló das previsións. Penso que hai unha fame de cambio neste país"

As críticas de Clinton sobre a falta de experiencia de Obama se voltaron contra ela. A súa terquedade en recoñecer o erro de votar a favor da guerra de Irak, mentres Obama sempre se pronunciou en contra non contribuiron a atraer os votos á súa candidatura. Aparece como a perdedora destas primarias, cando as sondaxes lle daban unha segunda praza cobado con cobado con Obama.

En canto aos republicanos, o pastor Huckabee gaña cun discurso de retorno aos valores cristiáns, de crítica a plutocracia e "voitres"das finanzas, a súa proposición dunha reforma dos impostos demasiado favorábel aos ricos, o seu chamamento ao apoio aos sindicatos, posicións que moitas veces lle valeron "tiróns de orellas" dalgúns ultraconservadores - Huckabee aglutinou aos republicanos que se preocupaban do estado social do país.  Pronunciándose iso si en contra dunha retirada programada de Irak mentres o xeneral Petraeus non o estime oportuno.

En frente ten ao candidato Romney que aparece coma un continuista de Bush.

De todos os xeitos non hai nada definitivo nestes resultados  xa que quedan moitos estados onde votar.

Posto por MacLapfer

Un ano máis chega o nadal e aínda que non somos entusiastas destas datas os tres vos desexamos unhas Boas Festas e un próspero Ani Novo 2008. O trasno fixo este debuxo para todos vós, esperamos que vos guste.

MacLapfer, Fror de Toxo e Trasno.

Debido ao meu traballo só podo ir a facer a compra semanal as fins de semana (Esta é a miña desgraza), ademáis esta fin de semana coincidía coa ponte e o centro comercial ao que vou estaba a rebosar.

Todos coma posesos consumindo, empurrandose...., pero o que máis me abrallou foi que había un bebé na súa cadeira chorando coma un poseso porque tiña unha caixa enriba del mentres a súa irmá duns 3 ou 4 anos intentaba quitarlla para alivialo. Eu pergunteille a nena se quería que a axudara e ela dixo que si, polo que lle quitei a caixa de enriba do neno, o cal deixo automaticamente de chorar ao non sentir o peso da mesma. Pergunteille á nena polos seus pais e me dixo que viñan nun intre.

Funme dalí medio contrariado mais que nada porque coa cantidade de xente que había no centro comercial, ningunha persoa se dignara a ofrecerlle axuda á nena, todos andaban ao seu a consumir.

Cara a onde vai a humanidade?

Posto por MacLapfer