O falar non ten cancelas

Observando o panorama no que nos atopamos en Europa non podemos deixar de sentir certa preocupación polo futuro que se achega para os nosos fillos.

Co imperio dos EE.UU. en decadencia, Europa non se atreve a ser o punto de referencia no mundo, a soster o liderado dos valores que lle son propios, os valores da ilustración e as conquistas sociais e democráticas que con tanto sangue se conseguiron dende a revolución industrial ata parte do século XX.

Europa tirou a toalla, e todo apunta a que cando o xigante con pés de barro se derrube serán as economías orientais que agora empezan a despuntar as que tomen o relevo. Triunfará planetariamente unha cultura na que a poabación non esixe liberdades e dereitos porque parte deles nunca os tiveron. Espéranos un futuro de sumisión, obedeciencia e resignación.

En lugar de perfilarse como alternativa, Europa dende a caída do muro de Berlín vai á deriva dos EE.UU. ou do "mercado". Cunha esquerda acomodada e covarde que non se atreve a facer unha política de esquerdas, polo que cando gobernan o fan realizando unha xestión que consiste en pór "parches" inútiles ao sistema brutal neo liberal que non solucionan os problemas da xente, e por riba son un fracaso total de xestión económica e fonte de frustación á cidadanía. Isto reforza unha imaxe do político de esquerda, como un inútil  que non sabe xestionar e que ademais non se atreve a solucionar problemas.

En contraposición temos á dereita, que grazas ao apoio maioritario mediático e económico, mistura a cultura de "soño americano" de que cada un se fai a si mesmo e ten o que se merece, a cultura do esforzo anglosaxona, a criminalización da pobreza, da inmigración, dos excluídos, da explotación do medo. Medo á falta de seguridade, medo ao terrorismo internacional.... transmite á cidadanía SEGURIDADE, ORDE, SABER FACER,XESTIÓN ECONÓMICA ÓPTIMA. E funciónalles, a cidadanía vota por eles, ainda que ao final esta imaxe de seguridade no sexa nada máis que iso, imaxe. Recortar liberdades e dereitos no nome dunha seguridade que non é tal, e cada vez que hai un novo ataque este serve de excusa para un novo recorte. Cada vez máis policía, máis xuíces, máis cárceres, e máis criminalización de calquera tipo de oposición, empregando maliciosamente dende o medo (son uns radicais violentos...) ata a ridiculización (ilusos, non saben en que mundo viven).

Pois Europa estáse a apuntar á filosofía  desta dereita. Unha dereita das peores, unha dereita maquiavélica, onde por garantir o "status quo"  se aproveita do analfabetismo democrático da cidadanía. Como se explica senón que a dereita Española teña tanto repelus a unha materia que se chama educación para a cidadanía?, acaso poden os abanderados da democracia facer obxección de conciencia dos valores da Ilustración, dos dereitos humanos, dos principios da democracia?

Non se a súa fin non é reducir os dereitos da cidadanía, incluso se é necesario  violar sen disimulo os dereitos humanos máis elementais da man dos EE.UU, como o traslado de presos de xeito ilegal por todo o noso continente.

Unha Europa obsesionada pola globalización económica que reduce a marchas forzadas os pilares das mellores sociedades do benestar do mundo. Liberalismo e autoritarismo xenófobo este é o futuro de Europa e do mundo occicental en xeral. Definitivamente non veñen bos tempos para os nosos fillos.

Ten que quedar ben claro unha cousa, todo dereito social e democrático que deixemos escapar de xeito pasivo, sen protestar, non nos será devolto polas boas e non nos gustaría que as próximas xeracións tivesen que volver a derramar sangue para recuperalos.

Posto por MacLapfer e Fror de toxo

En China, posíbel relevo do imperio, varias ducias de escravos menores de idade son explotados e golpeados a morte nunha fábrica de ladrillos. Foron liberados estas últimas semanas pola policía da provincia de Shanxi.

O peor de todo, é que era o fillo do secretario do Partido Comunista do pobo que explotaba a fábrica dende hai anos.

Dos menores liberados, oito estaban amnésicos, os outros aterrorizados, descalzos e cobertos de roña de non lavarse nun tempo indefinido, e sen lles curtar o pelo dende había máis dun ano. Algúns estaban queimados. No último inverno un deles morreu a golpe de martelo por parte dun vixiante por non facer o traballo a velocidade esixida. 

A maioría destes traballadores proveñen de provincias lonxanas recrutados a primeiros do 2006 ao redor das estacións.

O traballo empezaba cedo, de 5 da mañá ata as 13 horas. Vixiados por gardians e cans, non podían saír, alimentados de pan ao vapor e sen soldo. Estaban encerrados pola noite e durmían no chan.

O propietario da fábrica, que foi arrestado, explicou que pagaba 36 euros por 100.000 ladrillos ao director e vendía os lotes dez veces máis caros. Os habitantes do pobo, todos ao corrente da situación, contaron que a fábrica houbese fechado dende hai tempo se non fose por pertencer ao xefe do PC.

Varias fábricas clandestinas  foron fechadas nestas últimas semanas na mesma provincia.

 Que nos deixen de caralladas prostituíndo a verba "democracia" dende occidente, para usala de disculpa para envadir países soberanos e que miren a China, que hai moito que rascar.

Posto por MacLapfer.

O goberno de Nixeria reclama sete millóns de dólares por prexuízos ao grupo farmacéutico norteamericano PFIZER por ensaios dun medicamento que deron lugar á morte de diversos nenos.

Estes ensaios foron realizados no ano 96 no estado de Kano (norte de Nixeria) sen o acordo das autoridades de dito país. Unha iniciativa amparada baixo a suposta acción humanitaria para erradicar unha epidemia de menenxite e rubeola.

O goberno de Nixeria indica que 200 nenos que tomaron o medicamento sufriron diversas afeccións de xordeira, parálise, dificultades na fala, lesións cerebrais.... e  11 nenos morreron.

Todo empezou porque no 96 neste estado houbo unha epidemia de menenxite bacteriana, rubeola e cólera onde o hospital de enfermidades infecciosas xuntando esforzos co goberno federal de Nixeria intentaban erradicar. No medio desta situación PFIZER propuxo un arranxo a dita situación en forma de axuda humanitaria que lle permitise de xeito encuberto utilizar os nenos como cobaia testando medicamentos(segundo o goberno Nixeriano).

En fin para isto si que nos vale a cidadanía Africana ao primeiro mundo.

Posto por MacLapfer. 

Sir Paco Vázquez, xa o dixo. Que non se pacte cos do BNG, mellor facer un pacto co PP. E Losada que é moi obediente, xa insinuou que ao mellor gobernaba en minoría con apoios puntuais co PP.

É lóxico, o PSOE xa perdeu parte do electorado nestas eleccións porque era un electorado "Vazquista", un electorado que se pode describir socioloxicamente como "Ultra conservador", "Nacionalista Español", e por suposto "Fundamentalista Católico" mais propio "del movimiento" de toda a vida.

De todos os xeitos, espero que Touriño, poña en vereda ao Sr Losada, porque se non valen os do BNG para pactar na Coruña, creo que non debíamos valer para pactar en ningures. O hai pacto de progreso en todas partes, ou aquí temos que romper os cacharros en todos os concellos e se me apuras tamén na Xunta.

Os militantes, simpatizantes e votantes do BNG temos dereito a que se nos garde un mínimo de respecto, non somos de usar e tirar para que rendibilice sempre o PSOE o traballo e o bo facer de parte dos nosos representantes e dirixentes, é hora da facerlle saber ao PSOE que fomos moi xenerosos, pero que a nosa paciencia pode chegar ao seu fin e que queremos que se nos trate cun mínimo de dignidade.

Touriño pon orde na casa!!!

Posto por MacLapfer.

Despois de actuar coa Casa Branca coas mans de ferro, agora reculan e aproban máis cartos dende o congreso para manter as tropas en Irak.

Se temos en conta  que o povo norteamericano votou aos demócratas hai uns seis meses  para precisamente elaborar un calendario de retirada das tropas, teñen que sentirse na actualidade realmente moi traicionados.

Xa vai sendo hora que ese povo se dea de conta que o seu sistema bipartidista, que por outra banda tantos desexan no noso estado, e a antítese da democracia e da pluralidade. E empecen a votar aos partidos minoritarios.

Posto por MacLapfer

Coma sempre todos gañaron! Somos un país de gañadores, non hai perdedores. Nin o soño americano vamos!. Pero iso debe de estar no decálogo dos políticos, ver sempre o vaso medio cheo, transmitir optimismo e seguridade.

En canto ao BNG, foi unha xornada dende o meu punto de vista, agridoce, doce porque teñen máis presenza no rural e vilas pequenas (quitando casos coma o de Viveiro), e iso é moi importante para o BNG, que tradicionalmente se alimentaba dos votos urbanos. Incluso temos varios casos de maioría  absoluta á marxe da histórica Allariz. (Véxase Monforte).

A parte negativa, o urbano, os resultados de Ferrol, Vigo, e non digamos Pontevedra foron dende o meu punto de vista, salvando distancias entre elas, bastante vergoñentos.

Ferrol, pola dificultade que entraña compaxinar ser unha opción de goberno con ser unha organización de base, volcada nos valores da participación cidadá e do desenvolvemento sostíbel.

Pontevedra, que pasa con Pontevedra? que elección tras elección Lores vai perdendo votos. Que xa na segunda lexislatura tiña que oír queixas da súa xestión no ámbito social. Que moita recuperación do casco histórico, pero que os temas sociais non estaban moi atendidos. Canto haberá de certo nisto? Non creo que todo se deba a non saber comunicar á cidadanía os grandes logros feitos na cidade.

Vigo, que vou a dicer de Vigo, que non se saiba xa. O único que espero para o ben da súa cidadanía,  é que sexa desta! porque parece que esta vila leva instalado nun "by pass" eterno

En canto a Coruña, Lugo, Ourense e Santiago, máis debido a perda de maiorías absolutas que a méritos propios mantivéronse resultados dignos.

En consecuencia teño unha pequena sensación de  que existe un pequeno estancamento do BNG que pode ter unha lectura positiva ou negativa dependendo de como se queira ler, positiva porque parece que tocamos fondo que non baixamos dunha determinada porcentaxe de voto. Negativa, cústanos medrar, incluso tendo responsabilidades de goberno na Xunta.

Finalmente,dicer que o electorado lle deu outra oportunidade ao BNG, para que faga  visíbel dunha vez por todas un cambio, un cambio real, dende as áreas de xestión que están nas súas mans. Un cambio que diferencie con claridade as políticas sociais, ecolóxicas e democráticas que lle son propias e que tanto defendimos no pasado e evitar que se lle perciba como unha continuidade de "mais do mesmo".

Posto por MacLapfer.

Dende o meu punto de vista estivo bastante contaminada coa cuestión Vasca.Tema listas e demáis. Un culebrón xurídico que foi o filón argumentario do Partido Popular, que ao longo da campaña, unha vez máis, utiliza a ameaza do terrorismo de ETA para desacreditar o goberno. Mariano Rajoy chegou a dicir que o executivo fortalecera á organización separatista. Esta diarrea verbal tranformouse na estratexia predilecta da dereita Española. Denunciando o espectro do terrorismo, aforrou presentar a súa xestión municipal e autonómica, pouco relucintes en materia de política social.

A reforma sobre a legalidade e a violencia doméstica, as vodas gays ou a regularización masiva de sen papeis foron os principais cambios avalados polo partido socialista obrero español. Os únicos dos que poden vanagloriarse. E, unha vez máis, as propostas en materia de política social foron as grandes ausencias nesta campaña polos dous grandes partidos.

Non esquezamos que o traballo precario segue a ser a norma no Estado Español, que o acceso a vivenda e catastrófico, e que aínda que as cifras macro económicas parecen positivas estan sustentadas nunha economía moi feble como é o sector inmobiliario.

Unha triste estatística que comparten os dous principais partidos do Estado que despois de alternar 25 anos no poder seguen o ritmo das políticas liberais.

Posto por MacLafer.

Hoxe atopamos este hipotético final para a saga de Harry Potter, é un final un  tanto "muggle" pero divertido.

Por certo o video reflicte moi ben a relación entre Harry e Snape.

Posto por Trasno e Fror de Toxo.

Agora xa sei que se fixo coa miña aportación extraordinaria, nin o papa pode competir co noso "Rego móbil".

Espertou tanta envexa que os de Conde Roa puxeron a quinta na procua do"vuelco electoral" que tanto necesitan.

Os de Bugallo, son tan grises e previsíbeis que non temos nada que destacar. Supuño que seguirá a negarlle a comida aos nenos. 

Posto por MacLapfer

Como vai convivir Sarkozy coas  pequenas contradicións agora?

Quen vai gañar a batalla? 

O Sarkozy pro americano ou  o pobo francés atado aos valores de independenza e aos valores universais democráticos.

Espérase unha intensa batalla política e ideolóxica, batalla no xogo de alto nivel, como o rol da Franza na Europa e no mundo, un mundo salvaxemente capitalista, o cal atravesa unha profunda crise, unha violenta crise. Un mundo tamén en transformación permanente con loitas pola resistencia.

Sarkozy integrou á francesa os valores ideolóxicos neoconservadoras da administración norteamericana e unha "ética" da inegalidade natural, a superioridade occidental e un xeito de integrismo patriótico.

Quer unha Franza estreitamente ligada á OTAN e aos EE.UU.

Unha Franza lista a intervir de xeito militar no exterior.

 Unha Franza onde se pode modernizar o seu armamento nuclear.

Unha opción que fai da potencia e do militarismo  os pilares do novo rol internacional de Franza.

Un seguidismo de Washington no oriente medio. Un sostente unilateral á política de ocupación de Israel. (xa o dicía na campaña por certo)

Tamén di que Franza non lle debe dar o lombo ao mediterráneo. Pero di non a un tratado de amizado coa ex colonia Arxelia.

Di non á entrada de Turquía na UE.

Di si a unha política ultrarestritiva de inmigración.

Non propón ningunha iniciativa á resolución do conflito palestino - israelí.

En definitiva estamos lonxe da unión mediterránea que propón.

A súa vez abusou dun discurso de corte neocolonial ao longo da campaña. Un discurso que robou á extrema dereita, onde se nega a recoñecer o feito colonial francés e moito menos está disposto a pedir disculpas por ilo.

En fin todo un poema anti humanista. Esta política exterior do "petit napoleón" pode facer recular a Franza no mundo e os valores que sempre foron habituais no país galo "liberté, egalité et fraternité"

Posto por MacLapfer