O falar non ten cancelas

A xente está indignada pola nova do coche oficial de Touriño, é non me estraña, nesta época de crise onde centos de persoas estarán proximamente na quenda do SERVIZO PÚBLICO DE "DESEMPREGO", onde cos nosos tributos, os nosos orzamentos e digo nosos porque vai sendo hora que estes politiqueiros saiban que eses cartos non son deles, son nosos, están a pagar a catástrofe de catro especuladores sen participación pública nas empresas (non é por nada pero se vou pagar a chapuza dos especuladores capitalistas quero unha participación pública nestas empresas e neses bancos, quero en definitiva que se nacionalice), e aínda por riba temos que oír que nos temos que esforzar, que hai que apertar o cinto, que veñen malos tempos, en definitiva que "hai que foderse", o de sempre o que ten, ten e o que non, pois excluído, porque hoxe é el, pero mañá podes ser ti, como di a campaña de  Vicepresidencia do II plan de exclusión social.

Pero o do coche de Touriño é unha parte mínima, xa que se a todo iso lle sumamos que Galiza debe ser o país con máis coches oficiais por cada mil habitantes, onde calquera "Petit Maitre" que se cre a vangarda do proletariado (agora proletariado de centro iso si) ten un coche oficial (seino ben algúns deles foron á universidade comigo, os mais marxistas que ninguén, os máis femenistas que ninguén... iso si xa algo me cheiraba daquela que eran calquera cousa menos demócratas,  cando se carteaban coas xuventudes Comunistas de  Korea do Norte) .

Pero o gasto supérfluo da Xunta de Galiza non so se limita nos coches oficiais, non hai mais que ver o moito que traballan as empresas de publicidade, produtoras de TV e o sector da industria gráfica en xeral para a xunta, debe ser o único sector que non está en crise facendo propaganda institucional, ao mellor é para iso que o Quinigá obtivo eses 125 millóns de euros máis para salvar o sector da industria gráfica, e o do sector automobilístico de luxo. Non sei terei que mirar a "Quin tv e Quin te ve" a ver se mo explican.

Posto por Mac Lapfer

Este domingo fun ver esta obra da compañía LAGARTA LAGARTA con Pico e Ernesto Chao, como se agradece cando os actores xa teñen as súas tablas no escenario.

Unha obra que recomendo por deixarme un bo sabor de miolos ao través do sorriso, tenrura e melancolía.

Posto por MacLapfer

Neste temporal de crise económica e involución democrática que estamos a padecer sempre nos quedará o mar. 

Teño moita tristura e realmente síntome orfo politicamente, as últimas asembleas do BNG para votar as listas de delegados para apoiar ao "King" Quin foron para min o punto e final de complicidade coa organización   despois de tantos anos de convivencia, media vida, pero non podo convivir máis co resultado desa metamorfose na que se convertiu a organización, onde no nome de non sei moi ben que, algúns din pragmatismo, outros real politik... , adquiriron actitudes moito máis propias do seu peor inimigo, as veces nos meus peores pesadelos dábame a sensación de estar convivindo co sector "Cuiñista do PP" ou o que é peor cos "Baltares de Ourense", en fin "Cousas da vida".

Todo vai de marabilla, todo está ben; a administración paralela, a cidade da cultura, a precariedade laboral na administración, o clientelismo... todo está ben feito, o servilismo da organización ao poder ata o punto de reducir a democracia (nunca entenderei como un militante dunha organización vota a favor de que lle quiten dereitos de participación democrática, NUNCA).

Se Castelao levantara a testa, meu pobre.

 Espero non estar orfo moito tempo, haberá que partires de cero, unha vez mais, con xente  sen medo a ser  DEMÓCRATA, sen medo a facer país, sen medo a ser de ESQUERDAS (e non de centro), volva a iniciar a aventura, co espíritu no que se iniciou o BNG nos oitenta. Que se crea unha nova organización na que nas proprias siglas leve a verba Asembleario, e que nos estatutos diga abertamente que nunca, NUNCA, se poda propor a militancia votar unha redución de participación democrática.

Se un día este soño se cumpre,

eiquí me tendes.

Posto por MacLapfer.