Antes de que Cristina fora entronizada, en presenza dos xefes de Estado de América do Sur, e entre outros como Felipito de España e Strauss-Khan (presidente do FMI) e de François Fillon (primeiro ministro francés), nunha reunión en Bos Aires tivo o nacemento da Banca do Sur, un proxecto impulsado polo presidente Venezolano Chávez, no que se xuntaron Arxentina, Brasil, Paraguai, Uruguai, ecuador e Bolivia a parte do propio Venezuela. Nestes países, a ascensión de gobernos de esquerdas, que miran cara as intereses do continente e defenden a súa independenza nacional permitiron dita iniciativa.
Soamente podemos destacar as ausencias de Estados Unidos, Chile, e Colombia. A Banca do Sur, que podería ser a espina dorsal de Mercosur (tratato comercial que reagrupa cinco dos países citados) proponse repatriar os fondos situados nas bancas occidentais, moitas veces situados polos propios bancos centrais ao prefirir a seguridade aos sobresaltos e ás crises habituais nesta parte do mundo. Este diñeiro servirá para financiar proxectos públicos e privados de interese colectiva.
Os países máis pobres poderían beneficiarse de prestamos preferenciais, liberandose así do FMI. Ademáis, coa fin de escapar do garrote das regras impostas por esta institución, a Banca do Sur podería cesar, nos seus cambios, de considerar o dolar como moeda de referencia, e crear a termo unha moeda común.
Chavez, no mesmo espíritu de cooperación, propón crear un mercado continental de enerxía, onde as investigacións serían financiadas por préstamos bonificados.
Todos os mandatarios se felicitaron de que o continente avance cara unha unidade e identidade propia, na vía xa trazada polos libertadores. Cabe destacar o rol central que xogo o xa ex-presidente arxentino Nestor Kirchner neste menester.
Posto por MacLapfer.