
A MONARQUÍA MARROQUÍ-MOHAMMED VI-ONCE ANOS DE REINADO.
Case once anos pasaron xa dende que Mohammed VI, fillo de Hassan II colleu o timón do seu país, Marrocos, despois de 38 anos de reinado do seu proxenitor Hassan II morto no 99.
País de monarquía constitucional pero onde o monarca reina con poder absoluto, el nomea, conforme á constitución, o primeiro ministro e os membros do seu goberno. A súa autoridade é lexitimizada relixiosamente, é descendente do Profeta. É polo tanto posuidor do poder temporal e espirtual.
Ben é certo que ao día seguinte da súa entronización , o xove monarca multiplicou os xestos que amosaban ir contra corrente da política realizada polo seu proxenitor, sobre todo en cuestións relacionadas coa liberdade, da democracia e dos dereitos do home. Permitíu aos seus opoñentes políticos exilados entrar no país e quixo por luz sobre a existencia sobre os centros de detención e de tortura da triste memoria do país. Once anos mais tarde, o país ten unha excelente imaxe de marca no estranxeiro e continúa atraendo turistas e investidores. Mohammed VI aparece coma un home moderno, demócrata, deportivo, que non dubida en romper co protocolo polvoriento do antigo reino.
Suscitou numerosas esperanzas. Pero ditas esperanzas foron enseguida frustradas. Tanto no ámbito dos dereitos humanos, coas violacións contínuas dos mesmos xa que seguen a exisitir: Arrestos arbitrarios, Violencia policial, Torturas nas comisarías.
No ámbito económico : destacar un altísimo desemprego, os modos de xestión máis propio do pasado como o clientelismo brutal, unha corrupción desmesurada ... , A pesar dos investimentos extranxeiros seguen se formar parte dos países emerxentes, seguen rezagados cun sistema económico moi dependente que non conquire saír do sub-desenvolvemento.
No tema da muller sacaron un código da familia sobre o estatus das mulleres con pequenas reformas moi tibias que no esencial non aporta grandes cambios no fomento da igualdade. Sen contar co problema Saharaui de todos sabidos.
En definitiva Marrocos, con pequenos avances, é calquera cousa menos un Estado de dereito, a pesar do escaparate democrático coidadosamente adornado cara a galería occidental.
Pero mentres teñan man de obra barata para as multinacionais franco-españolas e sexan un bo aliado de Estados Unidos na zona ninguén en occidente lle poñerá os puntos sobre os ies.
Posto por McLapfer